
Boer(en)jong: Tim en Luc Schellens
AlgemeenIn de portretserie Boer(en)jong laat Bergeijkse Boeren jonge mensen aan het woord, die ondanks alle reuring in de agrarische sector, bewust kiezen voor het boerenleven. Deze keer: Tim (23) en Luc (24) Schellens.
Opgroeien op een familiebedrijf
Melkveebedrijf De Twee Linden in Westerhoven is een echt familiebedrijf. Opa Gerrit verplaatste in 1972 tijdens de ruilverkaveling het bedrijf van zijn ouderlijk huis aan de Provincialeweg naar de huidige locatie in het buitengebied van Westerhoven aan de Borkelsedijk. vanaf dat moment ging het bedrijf volledig over op melkvee en werd de varkens- en kippentak van het bedrijf beëindigd. In 2011 droeg Gerrit het bedrijf over aan zijn zoon Neel.
Het gezin van Neel en Saskia is een druk, maar gezellig huishouden. Met vijf kinderen en daarnaast een gastouderopvang voor kindjes in de leeftijd van 0 tot 4 jaar, is er altijd veel reuring en gezelligheid op en rondom het bedrijf. Hoewel alle kinderen van het gezin wel affiniteit met de agrarische sector hebben en hierin ook werkzaam zijn, zijn vooral zoons Tim en Luc bloedfanatiek als om de melkkoeien gaat.
Beide jongens waren van jongs af aan al in de stal en op de tractor te vinden. Na de basisschool was een vervolgstap naar het Pius-X college dan ook logisch. Deze school heeft immers een afdeling groen. Luc vertelt: ”Voordat ik op de fiets sprong om naar school te gaan, gauw even ons pap helpen met de koeien en na school precies hetzelfde, tas in de hoek en een overall aantrekken”.
Denemarken versus Canada
Na de middelbare school gingen beiden naar Yuverta in Boxtel. Voor Tim was dit een mooie kans om zijn horizon te verbreden: ”Tijdens mijn stage in Denemarken heb ik veel gezien en geleerd. Er is daar letterlijk nog veel ruimte om te boeren, maar ook daar is de regelgeving streng. Daarnaast is er maar een kort groeiseizoen waardoor de voerkwaliteit en opbrengst minder is dan in Nederland”. Helaas had Luc minder geluk met zijn stage, zijn stage viel precies in de coronaperiode waardoor hij niet naar Canada kon afreizen. Omdat hij dit avontuur niet wilde missen is Luc na afloop van zijn studie alsnog 3 maanden in Manitoba gaan werken. ”Manitoba is weids en uitgestrekt. Het is aantrekkelijk om daar te boeren, de regeldruk is daar zeker minder dan hier, maar de grondprijzen stijgen ook daar erg hard. In sociaal opzicht is er echter weinig te beleven, ik denk niet dat ik daar m’n draai zou kunnen vinden”.
Inmiddels hebben de jongens hun schoolcarrière alweer een tijdje achter zich liggen en zitten ze beide thuis in het bedrijf. Naast hun werk thuis, werken beide jongens nog een aantal dagen in de week bij andere bedrijven in de buurt, zo werkt Tim bij een melkveebedrijf in Knegsel en Luc bij een geitenhouderij in Westerhoven. Regelmatig nemen ze ook het werk uit handen van boeren in de buurt die eventjes op vakantie willen of een keer weg moeten. In de toekomst willen ze echter volledig thuis aan de slag gaan.
Jersey koeien
Om beide jongens straks een toekomst te kunnen bieden is het nodig dat het bedrijf groeit en optimaliseert. Om deze groei te kunnen realiseren heeft de familie Schellens uiteindelijk besloten om van de traditionele zwartbonte Holstein koeien, over te stappen op Jersey koeien. ”Jerseys zijn sterke kleine reebruine koeien, die weliswaar minder liters melk produceren dan Holstein koeien, maar de liters die ze produceren bevatten wel meer vet en eiwit. Hierdoor blijft de opbrengst nagenoeg gelijk, maar de kosten dalen doordat een Jersey met minder voer toe kan”. Een ander voordeel van de Jersey koeien is dat je voor een Jersey koe minder dierrechten nodig hebt dan voor een zwartbonte koe. Hierdoor kon het bedrijf doorgroeien van 120 zwartbonte koeien naar momenteel zo’n 200 Jersey koeien. Het werken met de Jerseys was wel even wennen: ”Jerseys zijn super nieuwsgierig. Als je door te stal loopt duwen ze tegen je aan en sabbelen ze op je overall, maar als ze iets niet willen dan willen ze ook echt niet”.
Toekomstplannen
Hoe de toekomst er uit gaat zien en of deze locatie genoeg mogelijkheden biedt weten de jongens nog niet precies. Een en ander zal afhangen van de huidige en toekomstige wetgeving. Wel willen ze investeren in het verder optimaliseren van de stal. Momenteel wordt er al gebruik gemaakt van een mestscheider. De mest wordt uit de kelder gepompt en gescheiden in een dikke en een dunne fractie. De dunne fractie gaat terug de kelder in en wordt later als meststof op het land gebruikt. De dikke fractie wordt gemengd met kalk waardoor een droog product ontstaat wat gebruikt wordt als biobedding in de ligboxen van de koeien. Ook is er onlangs geïnvesteerd in een automatische voeraanschuifrobot, zodat de koeien de hele dag over voldoende vers voer kunnen beschikken.
Op het melkveebedrijf wordt ongeveer 2/3e van de koeien gemolken in een traditionele melkstal. De overige koeien worden gemolken door een melkrobot. Luc en Tim hopen het bedrijf in de toekomst verder te kunnen automatiseren zodat alle koeien met melkrobots gemolken kunnen worden.
Er blijft dus nog genoeg uitdaging over, de mannen hopen dat ze hun toekomstplannen in Nederland kunnen realiseren. ”We hebben onze vrienden en ons sociale leven hier. Dat er veel wet- en regelgeving op ons afkomt geeft ons en onze ouders wel eens kopzorgen, maar van de andere kant werden er vroeger ook steeds nieuwe regels bedacht en ook dat is altijd nog goed gekomen”.




